Բարև ճուտո ջան: Շատ հաճելի ա՝ Մոծակ:
Ապրելու ենք իրար հետ, նույն տանը, դու մեկ-մեկ՝ իմ գրպանում: Կքնես մեկ-մեկ բարձիս տակ, եթե իհարկե դեմ չես:
Առավոտ ինձ պետք ա քնից հանես, թե չէ իրոք վիճակս լավ չի:
Ամբոջ օրը կուշտ կսնվես զարյադկայով, չեմ թողնի հիվանդանաս, վիրուս «կպցնես»:
Շորիկներդ շուշուտ կփոխեմ, օժիտդ հետդ ա... Ինֆորմացիայի ու զիզի-բիզիների պակաս էլ չես ունենա:
Հենց սմս-ներիցս էլ կշտանաս, կասես, մի բան կմտածենք:
Հիմա ասեմ իմ հետ ապրելու վատ կողմերը՝

Ես մեծ կորուստ եմ ունեցել, որը փոխարինելը մի քիչ դժվար ա լինելու, որ քեզ համեմատեմ նախկին ճուտոյիս հետ, չնեղանաս...մի տարի էտ ճուտի հետ ապրել եմ...
Հուսով եմ, որ դու էլ էքստրեմալ սպորտի սիրահար կլինես, որովհետև երևի գոնե օրը մեջ ստիպված ես լինելու մոտավորապես ինըհարկանի շենքից ներքև ընկնես, դե ես իմ արշինով եմ չափում...
Աշխատանքային ժամերդ են լինելու ՝ 24 ժամ, անուղղելի եմ...
Մի խոսքով, ճուտո-մոծակ ծանոթությունը համարում ենք սկսված ու անցնում համատեղ կեցության... Ուրյաա, հա, համ էլ որպես «մեղրամիս» գնում ենք Վրաստաաան  :)

       Ավելի քան 5 հազարամյակ առաջ եգիպտական փարավոն Ջոսերը և իր հանճարեղ ճարտարապետ Իմխոթեպը որոշեցին մի այնպիսի կառույց ստեղծել, որի նմանը դեռ չի եղել աշխարհում` մի հսկայական սար քարերից, որոնք մաթեմատիկական խստագույն հաշվարկներով կդասավորվեին: Այն պետք է լիներ այնքան ամուր, որ դիմանար, մինչև "դարերի ավարտը": Առաջին բուրգի շինարարությունը տևեց ավելի քան 20 տարի, իսկ բուրգի վրա աշխատող ստրուկների, գերիների ու կամավորների թիվը տասնյակ հազարներից էլ ավելի էր:
      Հետագա երկու դարերի ընթացքում փարավոնները շարունակեցին առաջին կառուցողների օրինակով իրենց համար դամբարան-բուրգեր կառուցել: Եվ համեմատաբար կարճ այս ժամանակահատվածում կառուցվեցին հզորագույն բուրգեր, որոնք առ այսօր հիացնում են միլիոնավոր զբոսարջիկների: Բայց բուրգերի կառուցումը ավարտվեց նույնքան անսպասելի, որքան և սկսվել էր, և փարավոնները կրկին սկսեցին բավարարվել "համեստ" դամբարաններով: